Gisteren ben ik samen met Rachel (een kennis van school vorig jaar) rond gaan rijden op zoek naar een ambachtelijke pattisserie in Costigliole d’Asti. Het was een hele toer om er aan te komen en dan vooral te ontdekken dat de pasticceria dicht is……
We kijken even naar de openingstijden en zien dat ze tijdens de lunch gesloten zijn. We lopen verder naar het eerste (en enige?) restaurant, Caffè Roma, wat we zien en bekijken het menu. Dat ziet er niet slecht uit en we zien op de deur de Slow Food signs al staan. Dat betekent in ieder geval dat ze met de juiste producten werken!
Bagna cauda
We gaan zitten en bekijken het menu wat uitgebreider. We kiezen beide eerste voor een pasta en daarna het traditionele Piemontese wintergerecht, Bagna cauda. De pasta is fantastisch (ravioli van spinazie, gevuld met ricotta met kruiden en daarover heen de meest geweldige tomatensaus die ik ooit heb geproefd). Bagna cauda is iets waar je van moet houden, maar eigenlijk is het idee wel heel erg leuk. Bagna cauda is een soort fondue, maar dan gemaakt van olijfolie, knoflook en ansjovis. Het wordt warm gehouden op een theelichtje en je doopt er groenten in. Het is een leuke manier van eten, de smaak is heel apart, maar wel lekker. En het eet natuurlijk heel gezellig.
Als toetje neem ik een bunet, ook weer een typisch Piemontees recept. Het is niet echt een cake, ook niet echt pudding, het zit er een beetje tussen in. Het smaakt goed!!
Daarna vervolgen we onze toer naar Bisco, de patisserie. Ze zijn gelukkig open, ook al is het nog geen drie uur. We kijken wat rond en Rachel wijst me op de producten die speciaal zijn in deze patisserie. We praten wat met de verkoopster, maar helaas heeft de patissier zelf geen tijd voor ons. We nemen wat specialiteiten mee en gaan terug naar huis.
Pingback: Onderweg…. « Hier word ik blij van