Recensie: Cuisinerie Mensinge

Tijdens ons tripje naar Drenthe was het ook ‘Puur Restaurant Week‘, in de buurt van onze Bed and Breakfast deed alleen Cuisinerie Mensinge in Roden mee. Anders waren we hier waarschijnlijk niet terecht gekomen en dat is zonde, want dan hadden we een bijzondere avond gemist.

De puur restaurant week bracht ons bij cuisinerie Mensinge

De keuken van Cuisinerie Mensinge wordt gerund door chef-kok Harro Coster, die bekend staat om zijn ambachtelijke manier van werken.  Dat zijn werkwijze niet alleen in de keuken wordt gebruikt, ervaren we als we worden ontvangen door Anouk en Judith, de gastvrouwen. Zo vriendelijk en charmant kom je ze niet vaak meer tegen. We voelen ons meteen op ons gemak. De uitstraling van de Brasserie is sfeervol en huiselijk (we kunnen niet in het restaurant eten, omdat het is afgehuurd, maar dat is helemaal niet erg).

Voor we aan tafel gaan, krijgen we een amuse van pompoenquiche, gemarineerde wortel en een soepje van winterpostelein. Simpel, puur, maar overheerlijk! Ons drie-gangenmenu start met een salade van haringkoninkjes en bitterballen van bio-garnalen. De haringkoninkjes waren heerlijk zacht en de bitterballen precies goed op smaak en niet te vet. We proberen foto’s van de gerechten te maken, maar het licht is niet al te best (en de flitser overbelicht het geheel te veel).

Het hoofdgerecht bestaat uit lamsvlees op twee verschillende wijzen klaargemaakt. De een gestoofd in bockbier van Maallust en de ander een heerlijk zacht lamsbiefstukje. De pompoenrisotto en schorseneer maken het geheel compleet. Persoonlijk ben ik niet zo’n fan van vlees, maar de manier waarop het lamsbiefstukje was klaargemaakt, simpel en zo zacht, daar smelt ik zelfs voor…..

Na het hoofdgerecht komt er weer een verrassing die niet op de kaart staat, dit keer een dessert-amuse. Caramelijs op een stokje met witte chocolade er om heen. En de grootste verrassing, er zitten van die knetterdingetjes op (geen idee hoe ze heten), die je vroeger als snoep kon kopen en die in je mond exploderen.

En dan het toetje! Ijs van pure chocolade van Tony’s Chocolonely, gepocheerde peer, ananas-gelei en een kaneelbrownie! Glunderend kijken we elkaar aan, want na het too-much-diner van de vorige avond hebben we nu echt heerlijk gegeten. Niet te veel, niet te weinig en alles goed op smaak.

We slaan de koffie over, maar krijgen als afscheid toch nog de bonbons mee. Zodat we nog iets hebben om thuis van te genieten! En dat doen we zeker!

Recensie: Den Heyligenberg

Al een tijdje volg ik het blog van Jetlekkers. Jet kookt op Den Heyligenberg in Leusden, op haar blog is altijd verrassend; de ene keer een tekening, dan een prachtige smaakmakende foto of een recept van een bijzonder gerecht. Een tijdje in Nederland betekent dan ook zeker een bezoek brengen de tuin, ook al is het bijna winter.Een bezoek aan de groetentuin den Heyligenberg

Ik spreek om 10.00 uur af in het winkeltje van Den Heyligenberg met Ingrid de Jong van Puurtafelen. In het winkeltje staat een grote tafel te midden van kastwanden vol kookboeken, huisgemaakte jam, honing en groenten uit eigen tuin. Ook is er een tafel met net gevonden schatten uit de tuin.

Het is nog te vroeg om iets te eten, de taart moet nog uit de oven komen en het is nog lang geen tijd voor de lunch. Dus drinken we koffie en thee en praten bij over de ontwikkelingen rond PuurTafelen en Alles Over Eten. Het winkeltje van Den Heyligenberg is klein, maar knus en ik krijg meteen zin om alle potjes met jam en honing te kopen en uit te proberen. Uiteindelijk ga ik naar huis met natuurzuivere honing, BraamOntario en eieren.

Nu het bijna winter is (of in ieder geval winters aandoet) is buiten zitten niet echt een optie. Het winkeltje is klein, maar naast het winkeltje is een kas met zitplekken, daar staat de houtkachel aan, zodat het er ook met de kou goed toeven is.

Helaas krijg ik geen goed beeld van de moestuin. Daarvoor moet ik in de zomer nog maar eens terugkomen. Dan lijkt het me een walhalla van verse groente, fruit en kruiden.

Recensie: Kunst en eerlijke Koffie (KEEK)

Kunst en Eerlijke Koffie (KEEK, Utrecht)Een paar maanden geleden schreef ik al over de veranderingen in de Twijnstraat in Utrecht. Er zijn zoveel leuke restaurants, lunchrooms en winkels bijgekomen dat het er prettig winkelen is. Tijdens mijn verblijf in Griekenland kreeg ik een uitnodiging om te komen lunchen bij Kunst en Eerlijke Koffie (ook wel KEEK). Als ik de site bekijk word ik meteen enthousiast, die ziet er geweldig uit. Ook de kaart spreekt meteen tot de verbeelding…. Helaas moest ik nog lang wachten tot ik er heen kon gaan.

Afgelopen dinsdag was het eindelijk zover, ik ging lunchen bij Keek. Ik was al vroeg, dus ik begon met thee. En dat is niet zomaar een kopje thee met een zakje! Je krijgt 5 verschillende potjes met theesoorten, je kiest je favoriete smaak uit, die je vervolgens zelf in een theezakje doet.

De zaak ziet er gezellig uit en ik begrijp niet waarom ik hier nooit eerder binnen ben geweest. Het is helemaal mijn stijl; kleurrijk en het voelt alsof je in een huiskamer zit. Ik lunch samen met Eva van Miss Natural en we kiezen unaniem voor Yvette’s 12-uurtje. Een kopje pompoensoep, twee boterhammen, oude kaas, hummus, aïoli, gegrilde groenten en een beetje sla. Lekker zelf je broodjes beleggen!

Na de lunch wordt ons gevraagd of we nog wat taart willen proeven. Eigenlijk hebben we genoeg gegeten, maar de taart ziet er zo geweldig uit, die kunnen we niet weerstaan.

Lekkere lunch, thee en taart bij KEEKWe proeven een brownie, carrot cake en cheesecake. Alles is zo lekker dat ik, als Eva weg is, alle taartjes op eet. Ik plof als ik na een paar uur naar buiten loop. Maar met een goed gevoel, het was allemaal zo goed van smaak en mooi klaargemaakt. Alles klopt bij elkaar.

Ik hoop dat ik binnenkort weer in Utrecht ben voor een lunchafspraak of koffie, want dan staat een bezoek aan KEEK zeker hoog op mijn lijstje!

Recensie: To Fagopotion

Another review in English. Last year, by coïncidence, we found a very good restaurant in Agios Stefanos (San Stefano). Let me first describe the bay. Because for me this is the most beautiful place of Corfu. The bay is in the north eastern part of the island. From Gouvia Marina we sail across Kouloura, Kalami and Agni, three beautiful small bays with white beaches and clear blue water. Around the corner you see green mountains, pine apple trees and cypress. Once you are in the bay, you are entering a small village with some restaurants and shops. From the bay across the sea you see Albania.

The bay is small and the wind makes it sometimes difficult to find a good spot to anker. But because of the restaurant of our friend Christos, we come here on a regular base. Last year we took different groups here and they all were very happy with the food.

The restaurant looks nice and different than other greek restaurants. It’s difficult to describe what it is, it just is. When you get in to the restaurant you are welcomed by Christos or Emile and they immediately make you feel at home. Christos comes to the table to tell you all the specials on the menu and it doesn’t really matter what you take (but I suggest you take at least the aubergines with tomato sauce and cheese as a starter), everything is good. All the food comes fresh from the land and from the sea. And comes from the island itself.

A place worth visiting if you are on Corfu, either when you come with a car or by boat, both travels there are beautiful.

Restaurant: Vroeg in Bunnik

Tijdens mijn flitsbezoek aan Nederland een paar weken geleden kom ik voor een aangename verrassing te staan. Zondagmiddag rijd ik met een vriend richting het theehuis in Rhijnauwen, we hebben behoefte aan een fijne omgeving en een kop thee…. Onderweg naar het theehuis valt mijn oog op een gerestaureerde boerderij. Op de gevel staat Restaurant Vroeg en mijn oog valt op het woord lokaal. Ik sommeer mijn ‘chauffeur’ om te draaien, hier wil ik wel een kijkje nemen.

En ik word verrast bij de aanblik van een prachtige monumentale boerderij, omgebouwd tot restaurant en winkel. Bij binnenkomst een prachtige open keuken en winkel waar je lekkernijen uit de streek kunt kopen. Een ober loopt langs met een bord zelfgemaakte friet en mayonaise en ik zie heerlijke taarten en mooie broden.

Binnen is het restaurant ruim door de hoge muren en de ruimte tussen de tafels. Opvallend is dat de akoestiek perfect is, alsof je in een kleine huiskamer zit. Eenmaal aan tafel bestellen we een glas appelvlierbessensap van Vernooy. Waarna we een enthousiaste uiteenzetting over het concept krijgen van assistent manager Mathijs Bouman. Hij vertelt ons alles over de verbouwing, de ideeën van eigenaar Hans Kempers en over de herkomst van de producten die ze gebruiken. Voor de smaak bestellen we een bord friet met mayo, gemaakt van lokale aardappelen en huisgemaakte mayonaise. Niet te vergelijken met een bord friet van de snackbar of McDonalds. Je proeft echte aardappels en de niet na te maken smaak van echte mayonaise.

Restaurant Vroeg bestaat nu ruim een jaar. Gelegen op een strategische plek, leuk voor de zondagmiddag na een wandeling in het bos. Maar ook voor zakelijke meetings is de ruimte zeer geschikt.