Koken met Tessa Kiros

Tessa Kiros schrijft prachtige kookboeken. Het zijn meer culinaire rondreizen dan kookboeken, want het is een weergave in foto’s van eten in verschillende culturen. In Nederland heb ik Ciao Italië liggen en het enige kookboek dat de tocht naar Corfu mocht maken dit jaar is Mezze en Moussaka – De smaak van Griekenland. tijdens mijn half jaar in Griekenland natuurlijk onmisbaar.

Wijnblad

Vandaag begon ik met het eerste recept, dolmadakia. Dolmadakia zijn wijnbladeren gevuld met rijst. Het is een van de recepten die op mijn verlanglijstje staan om te maken, maar die ik steeds voor me uit schuif omdat het zo’n werk is om te maken. Dit weekend vond ik bij mijn groenteman wijnbladeren en ik kon het dus niet laten die meteen mee te nemen. En na een paar dagen was het moment daar dat ik kon beginnen.

Tijdens het koken dacht ik aan de eerste keer dat ik dolmadakia at.…. Ik was 15 en voor het eerst op vakantie in Griekenland. Net als nu voeren we met een flottielje en bij een borrel op een van de boten werden de dolmadakia geserveerd. Ik weet niet of het komt doordat ze toen zelfgemaakt of juist uit blik kwamen, maar mijn jonge smaakpapillen waren waarschijnlijk nog niet voldoende ontwikkeld. De zure smaak van de bladeren en de combinatie van dat blad met rijst was me echt te veel, met veel moeite kreeg ik het weg. Na die ervaring heb ik ze niet meer gegeten, tot vorig jaar op Kreta. De eerste keer dat ik ze toen weer at was thuis bij de moeder van Yiannis in Roukani. Zij had de dolmadakia net zelf gemaakt en we kregen een bord vol, mooie kleine rolletjes. Ik vond ze heerlijk en was verbaasd over het verschil in smaak na al die jaren. Nu eten we ze regelmatig als we mezze eten bij Tony en Alekos in Benitses.

Wijnblad met vulling

Het recept wat ik heb gemaakt komt dus uit het boek van Tessa Kiros en zoals ze ook omschrijft, zo krijg je het nooit in restaurants. Daar zit eigenlijk alleen maar rijst en kruiden in. In deze versie zit naast kruiden (verse munt en peterselie) ook tomaat, courgette, wortel, ui en citroensap. Het is een werk om te maken (ik ben er zo’n 2 uur mee bezig geweest en daarna moet het ruim een uur in de oven), maar het is wel erg leuk om te doen. Zeker als je in de gaten hebt hoe je de vulling goed in de wijnbladeren draait. En je hebt meteen zo’n grote hoeveelheid dat je er dagen van kunt eten of genoegt voor een buffet met minimaal 20 personen.

Koken aan boord is altijd even puzzelen, het enige kookgereedschap wat ik heb is een garde (die begint te

Alle rolletjes in de ovenschaal

roesten) en een paar messen. Ik gebruik een bord als snijplank, dus het is wat behelpen, zeker als je dan je groenten volgens het recept moet raspen. Het was dus gezellig in de keuken…..

Je bakt de groenten met de rijst en laat dit even sudderen (een minuut of 10). Dan voeg je tomaten en citroensap toe. Dit laat je even sudderen en daarna begin je met het vullen van de bladeren (zorg dat je niet te veel sap van de tomaten toevoegt, dan wordt de saus te waterig en dat is lastig bij het vullen). Je legt een blad op een bord en legt er een schepje rijstmengsel op. Dan rol je het blad en zorgt dat het een pakketje wordt waar niets uit kan vallen (dat is niet bij elk blad even gemakkelijk).

Het eindresultaat

Leg de pakketjes in een ovenschaal, vul de schaal met water, olijfolie en een handje tomaten en zet het een uur in de oven. Af laten koelen en warm serveren (de volgende dag koud is ook geen probleem). Het is een groot succes, zelfs de mensen die niet van dolmadakia houden zijn verbaasd over de heerlijke smaak!

De volgende dag vind ik een aubergine in de kast, die moet op en ik maak de auberginesalade  op recept van Tessa. Ook dit is heerlijk en een goed voorgerecht bij het diner wat ik die avond voor onze gasten serveer!

Advertisements

Dolmadakia eten

Eén van de eerste avonden op Kreta gaan we uit eten. In een restaurant van een goede bekende van Arjan. We bestellen Mezes, Griekse tapas. Zo kan ik in één keer veel verschillende gerechten proeven. Eén van de gerechten is Dolmadakia, gevulde wijnbladeren. Ik weet nog dat ik ze voor het eerst proefde. Ik was 16 en voor het eerst op vakantie met mijn ouders met de boot in Griekenland. In de flottielje een boot met mensen die toen mijn leeftijd van nu hebben. Ik keek tegen ze op, maar vond wel dat ze rare dingen lekker vonden. Bijvoorbeeld gevulde wijnbladeren. Ik had nog nooit van mijn leven zoiets vies gegeten. Het blad smaakte niet, het geheel was veel te zuur, ik werd er echt niet blij van.

Dus het zicht op weer een keer dolmadakia eten vond ik niet echt een feest. Maar tegenwoordig probeer ik alles, dus ik proefde het weer… Ok, dit keer vond ik het niet heel vies, maar vond het ook niet echt een feest. Zou het niet heel snel weer bestellen…

Gisteren worden we hartelijk ontvangen bij de moeder van Yannis in een klein Kretens dorpje in de wijnstreek. Geweldig hoe je op dat soort plekken altijd wordt ontvangen. Altijd alsof je deel van de familie bent èn altijd krijg je eten. Vandaag op het menu, dolmadakia. En we kregen een bord VOL. Ik moest even slikken, maar in deze situatie kon ik het zeker niet laten staan. Maar het wonder geschiedde, ik vond het heerlijk. Vers gemaakt, net uit de pan, ze waren nog warm. En ja, opeens begreep ik wel waarom mensen dit lekker vinden!

Binnenkort ga ik het zelf maar eens uitproberen!