Boek: Ottolenghi – Het Kookboek

Ottolenghi - het kookboekAl in 2008 kwam het eerste kookboek van Ottolenghi uit. Onder de titel ‘Het Kookboek’ geven Yotam Ottolenghi en Sami Tamimi een kijkje in de keuken van de succesvolle Ottolenghi-restaurants. Ik maakte onlangs kennis met het kookboek en ik moet zeggen, ze hebben gelijk, de liefhebbers van Ottolenghi, want een heerlijk kookboek dat is het.

Omdat ik Ottolenghi als fenomeen nog niet goed kende (had de naam wel veel gehoord, maar wist eigenlijk niet goed waarom hij nou zo bekend was), was ik blij dat het boek begint met een introductie van het gedachtegoed van Ottolenghi en een introductie van de twee mannen. Waar ik nog niet achter ben is waarom de restaurants Ottolenghi heten en niet de naam van mede-oprichter Tamimi hebben gekregen.

Ondertussen is het boek al aan de vierde druk toe, het is dan ook nog steeds super actueel. Er is veel aandacht voor groentegerechten en voor brood en gebak. Die laatste heb ik omarmd, er staan namelijk een paar zeer geweldige en goed maakbare recepten in. En hoewel ik een tijd had dat ik echt anti-suiker was, heb ik ontdekt dat je sommige dingen gewoon echt niet zonder suiker kunt maken. Dan kun je besluiten om het niet te eten, of je besluit om af en toe te zondigen. En dat doe ik dan bijvoorbeeld met meringues. Want die zijn echt niet lekker of mislukken zodanig als je geen suiker gebruikt. En het recept van Ottolenghi is echt fantastisch. Het gaat in tegen alles wat ik ooit leerde over het maken van meringues, maar ze worden echt fantastisch. Je verwarmt de eiwitten en de suikers namelijk au bain marie, voordat je ze gaat kloppen. Daarna zet je ze 1,25 uur in de oven en je hebt echt geweldige meringues. Dus altijd als ik eiwitten over heb, maak ik daarna deze heerlijke veel te zoete koekjes. 

Een andere topper uit het boek is de taart met vanillecrème en frambozen, die ik nu een paar keer gemaakt heb en die erg goed in de smaak viel!

Verder staan er geweldige recepten in voor salades, sommige maakte ik zelf ook al zonder dit boek, maar Ottolenghi geeft steeds een aantal verrassende toevoegingen, die het leuk maken om deze salades weer eens op tafel te zetten. Denk bijvoorbeeld aan een gerecht met Puy-linzen met morellen, spek en gorgonzola of couscous met gedroogde abrikozen en flespompoen.

Ondertussen heeft Ottolenghi net weer een nieuw boek uitgebracht onder de titel Jeruzalem, dit boek werd mij een aantal maanden al aangeraden, dus daar kijk ik nu reikhalzend naar uit!

Ottolenghi, het kookboek is uitgegeven bij Fontaine uitgevers, onder ISBN-nummer 9789059564282. 

Recept: Taart met rabarber en aarbei

Vandaag weer een nieuwe uitdaging, taart maken zonder oven. Vorige week voor mijn eigen verjaardag maakte ik Salame di Cioccolate, deze week werd het een soort van kwarktaart…. Maar dan net even anders, want ik gebruikte geen kwark….. Ik heb er helaas geen foto van kunnen maken, daarvoor was de taart te lekker en te snel op;-).

Let op: maak deze taart de avond van tevoren, anders wordt het een drama met serveren….

Ingrediënten (6 personen):

300 gram koekjes (digestive of zoetere koekjes, als het maar goed te verkruimelen is)
100 gram boter (misschien iets meer, afhankelijk van de koekjes)
3 stronken rabarber
1 doosje aardbeien
3 eierdooiers
75-100 gram suiker
250 gram mascarpone

Snijd de rabarber in kleine stukjes en doe in een pan samen met de schoongemaakte aardbeien en een heel klein beetje water. Kook in tot het geheel een moes is geworden en laat het afkoelen. Voeg eventueel suiker toe om het tot de gewenste zoete smaak te krijgen.

Verkruimel de koekjes met de hand of de keukenmachine tot ze lekker klein zijn. Smelt de boter en vermeng dit met de koekjes en twee eetlepels rabarber/aardbei-moes, roer door totdat je een redelijk glad mengsel hebt. Maak hiermee de bodem in de taartvorm. Doe het mengsel in de vorm en druk aan met een lepel totdat de hele bodem bedekt is. Als het goed is heb je nog wat mengsel over, bewaar dit. Zet de taartvorm in de koelkast.

Meng de eierdooiers met de suiker au bain marie tot het een schuimige massa is en meng dit met de mascarpone. Zet dit 2 uur in de koelkast.

Het overgebleven deeg kun je opbakken in de koekepan met een heel klein beetje boter. Dit meng je met de mascarponemix als deze opgestijfd is in de koelkast. Giet dan het mengsel over de taartbodem en zet een nacht in de koelkast.

De volgende dag giet je de rabarbermoes over de taart en kun je het serveren!

Weekendje Salzburg

Dit weekend was ik met mijn lief in Salzburg. We begonnen het weekend op donderdagavond in Zell am See, omdat hij nog moest werken tijdens de après ski in Crazy Daisy. En geheel in strijd met mijn gezonde leven begonnen we het weekend met spritzers voor mij en biertjes voor hem. Licht aangeschoten besloten we dat we toch maar geen pizza gingen eten, maar dat we gingen eten bij restaurant Living Max. Living Max staat voor plezier en harmonie, voor een positieve, affirmatieve, verrijkende, innovatieve aanpak … voor pure levensvreugde. Ik was al eerder getriggerd hier eens te eten, omdat ze werken met lokale en seizoensproducten. De kaart is dagelijks wisselend, maar verrassend genoeg stond er niets vegetarisch op de kaart. Wel verschillende gerechten met vis. Op het eerste gezicht niet echt mijn gerechten. Gelukkig bleek dat ze wel een vegetarisch gerecht hadden en dat er een saladebar was. Ik liet me verrassen. De salade was erg simpel, veel groene blaadjes en een iets te zure dressing. De soep die Arjan at was wel goed van smaak, maar niet heel bijzonder. Het hoofdgerecht bestond voor mij uit een hartige taart met brocolli en heel veel kaas. Arjan vond zijn hoofdgerecht met vis niet echt bijzonder. We waren dus niet zo heel erg enthousiast. Misschien goed om nog eens te proberen als we niet gedronken hebben…..

De volgende dag vertrekken we richting Salzburg. Vrijdag doen we niet zo veel, zaterdag gaan we weer wat meer culinairs doen. We beginnen de dag met koffie en taart bij Demel, een gezellig ingerichte bar waar ze geweldig lekkere en mooie taarten serveren. Arjan eet een taartje met kastanje wat er prachtig uitziet en ik neem een taart met noga en chocola. Een enorme bom, vooral veel chocola en ik miste de noga een beetje. Maar het was de moeite waard. Ook de thee die geserveerd werd, verse thee in een potje, was goed.

‘s Avonds gaan we op zoek naar een Italiaans restaurant uit de streek Puglia (wat in het Nederlands Apulië heet, maar wat ik zo raar vind klinken dat ik gewoon de Italiaanse naam aan houd), La Bruschetta. Als we daar aan komen zien we een oud pand, waar bijna niemand is. Het is niet aantrekkelijk, maar volgens het boekje een goed restaurant. We proberen het uit, vaak is het toch zo dat de keuken beter is dan de uitstraling en volgens het boekje wordt alles zelfgemaakt, ook de pasta. Het restaurant wordt gerund door moeder en dochter. We worden uitgenodigd ons eten uit te zoeken in de vitrine. Daar liggen heerlijke pasta’s, vis en vleesgerechten. Ik neem als voorgerecht buffelmozzarella, Arjan kiest voor bruschetta met garnalen en tomaat. Het smaakt allebei fantastisch. De mozzarella is (als altijd) een streling voor de tong. Als hoofdgerecht nemen we pasta, ik ga voor de truffelravioli, Arjan neemt lasagna met zalm en brocolli (weer die brocolli). Het smaakt goed en we krijgen een gesprek over de manier van eten in Italië, omdat Arjan zich afvraagt waarom er geen salade geserveerd wordt bij de pasta. Voor mij is dat de charme van het eten. Eenvoud op je bord, weinig ingrediënten en alles na elkaar. Het nadeel is dan dat je veel eet. Hoewel Arjan nog wel behoefte heeft aan een groot stuk vlees, houden we het bij alleen nog een toetje na, pannacotta. Die geserveerd wordt met slagroom en chemische sausjes. Jammer, de pannacotta is hard, veel te veel opgestijfd en smaakt niet zoals het hoort. De maaltijd sluiten we natuurlijk af met een glaasje limoncello.

Zondag borrelen we bij Wein & Co waar we genieten van verschillende Oostenrijkse wijnen en kaasjes (die waarschijnlijk niet allemaal uit Oostenrijk kwamen). Als we weggaan krijgen we een kortingsbon om in de winkel nog wijn te kopen. Dat doen we niet, want we hebben wel genoeg gedronken, wel vinden we een speciale valentijnsverpakking van Tea & Cookies van Today was Fun. Een box met thee en koekjes. Helaas ligt er in ons appartement geen thee-ei om de verse thee in klaar te maken, dus eten we alleen de biologische handgemaakte koekjes (die helaas per twee verpakt zitten in plastic), die erg goed smaken.